“Het is tijd om te stoppen.” Stoppen waarmee? Ik noemde het kleine meisje in mij ‘het beschadigde kindsdeel’.

Ik zit bij paardentherapie wanneer ik voor het eerst hardop deze woorden zeg. Mijn kleine meisje is niet langer beschadigd.

Zo en nu? Alles opgelost, mijn herinneringen weggepoetst? Ben ik niet langer beschadigd?  

Als ik blijf zeggen ‘mijn beschadigde kindsdeel’, dan zal mijn kleine meisje nooit helen. Ze verdient het zo om te helen.

Die ruimte ga ik nu creëren, in al zijn volheid. Ik voel wat ik vroeger nooit kon voelen omdat er simpelweg geen ruimte voor was. Mijn leven begon pas toen ik stopte…

Door dit te delen neem ik symbolisch afscheid van ‘het beschadigde kindsdeel’ en omarm ik mijn kleine meisje.


mijnlevenbegonpastoenikstopte